Zeven lege huizen, een indringende roman van Schweblin
Het werk van Samanta Schweblin is een vrij recente ontdekking voor mij. Fijn dat er dan ook meteen meerdere boeken te lezen zijn, want al vrij direct ben ik geïntrigeerd door deze auteur uit Buenos Aires. Ik snap niet altijd meteen haar verhalen, terwijl anderen direct onder mijn huid gaan zitten. Allen dragen een intrigerende sfeer met zich mee die uitnodigt tot nadenken, beschouwen, aanschouwen en vanuit verschillende perspectieven bekijken. ‘Zeven lege huizen’ is een roman met 7 verhalen over huizen, hun bewoners en over een vorm van leegte.
Zeven lege huizen samenvatting
De zeven huizen in deze zeven verhalen zijn leeg. Doorgaans niet in de letterlijke zin van het woord, maar verstoken van liefde of leven, verstoken van mensen of de waarheid of van herinneringen. In de gespannen, visionaire verhalen van Samanta Schweblin sluipt er altijd wel iets terug: een geest, een gevecht, indringers, een lijst van dingen die je moet doen voordat je doodgaat, de eerste ontmoeting van een kind dat voor een duistere keuze staat, of de feilbaarheid van ouders.
Schweblin neemt nooit de verwachte weg, maar graaft onder de huid en onthult ongemakkelijke waarheden over ons gevoel van thuis, van erbij horen, en van de broosheid van onze band met anderen. Zeven lege huizen is een toegangspoort tot een uiterst originele geest, en een katapult in Schweblins destabiliserende, opwindende literaire wereld; in de Spaanstalige wereld wordt Zeven lege huizen als een hedendaagse klassieker beschouwd.
‘ALSOF JE IN EEN DONKER GAT TUIMELT.’ – THE SUNDAY TIMES
‘Schweblins bijzondere genialiteit ligt in het feit dat er iets inherent woests en onbestuurbaars aan haar werk is.’ – Financial Times
‘Een vlammende verhalenbundel die je het gevoel geeft alsof het huis instort met jou erin, van de International Booker Prize finalist, toonaangevend in een voorhoede van Latijns Amerikaanse schrijvers die hun eigen 21e-eeuwse canon smeden.’ – O, the Oprah Magazin
Roman vol lege verhalen
Wauw, wat een indrukwekkende roman is ‘Zeven lege huizen’. Ik heb het ook eerst even moeten laten bezinken en nog denk ik niet dat ik alle woorden kan vinden. Schweblin speelt bij mij altijd heel erg in op een gevoel. Iets ongrijpbaars wat ik niet goed onder woorden kan brengen, maar wat ik wel voel. En precies die ervaring heb ik ook na deze roman. Sommige verhalen trekken me meteen in een kern en door de voordeur van het huis. Waar anderen me alleen een venster tonen waar ik door naar binnen gluur, maar waar ik niet alles van meekrijg. Ik heb dan ook niet het idee dat ik elk verhaal begrijp zoals de auteur het bedoeld heeft. Maar dat is ook helemaal niet nodig. Soms moest ik een verhaal nog eens lezen. En bij sommigen was ik meteen thuis.
Maar elk verhaal heeft een unheimlich gevoel achter de voordeur verstopt liggen. Bij de een vind je deze direct en kan je er niet omheen. Bij de ander zit het verstopt en wacht het een moment af om jou als lezer te grijpen… en te verslinden. Zeven lege huizen is dus niet per se een toegankelijke roman, maar wat mij betreft hoeft dat ook niet. De zeven verschillende verhalen, de zeven huizen zijn zo intrigerend. Schweblin reikt haar lezers een rijkdom aan van ervaringen die allemaal een bepaalde mate van herkenning en vervreemding bezitten. Soms meermaals in een verhaal. Maar allen bezitten een gevoel dat zich vasthecht aan je en niet meer loslaat. De diversiteit van leegte is prachtig in elk verhaal gevangen.
Zeven lege huizen recensie
Het eerste boek dat ik las van Samanta Schweblin, ‘Het goede kwaad’, was ook een roman met diverse verhalen. En hierin had ik tevens het gevoel dat ik niet in elk verhaal tot de kern kwam, maar wel was ik geïntrigeerd. De roman ‘Duizend ogen’ bevat een compleet verhaal en hierin kon ik beter meekomen. Beide boeken bevatten een donkerte die me aansprak. Soms recht in je gezicht, meestal loerend vanuit de gedrochten tussen de regels en klaar om je als lezer te bespringen. ‘Zeven lege huizen’ is mijn derde boek van Schweblin en ik begin echt wel een beetje van deze auteur te houden.
Zoals gezegd is het niet direct een warme, welkome deken waarin je op je gemak wordt gesteld, en dat hoeft ook niet. Schweblin laat me dingen zien en beleven die ik op voorhand niet kan bedenken. Soms sta ik middenin haar verhaal en begrijp ik elk woord op en tussen de regels. Soms ben ik een omstander die mee mag kijken met iets nieuws. Ik vind deze leeservaring heerlijk. Ik weet vanaf het eerste woord niet wat het verhaal me gaat brengen, maar ik weet wel dat ik diverse vormen van donkerheid zal tegenkomen en dat ik veel emoties zal voelen. Sommige verhalen roeren vergeten herinneringen in mij aan, anderen haken in op angsten voor het nu en de toekomst. Waar sommige verhalen een ver-van-mijn-bed-show zijn. Elk verhaal verrijkt me, intrigeert me en doet iets met me.
Er is nog meer werk vertaald, dus dat gaat zeker op mijn te lezen stapel. Want ik ben nog lang niet klaar met het werk van Schweblin.
Specificaties Zeven lege huizen
Auteur: Samanta Schweblin | Vertaald door Eugenie Schoolderman | Originele Spaanse titel: Siete casas vacías | Uitgeverij: Meridiaan Uitgevers | September 2022 | 9789493169241 | 184 pagina’s | Meer informatie bij je lokale boekhandel, bezoek de website van Meridiaan Uitgevers (gratis bezorging), klik hier voor Bol of kijk bij Bruna.nl
Welk woord of thema spreekt jou aan in een boek? Klik op een woord en ga naar boeken toe in dit thema!
avontuur boekenserie culturen debuut dieren emoties familie fantasie fantasy geheimen geschiedenis gevoelens graphic novel grappig het leven humor interactief jeugdroman jezelf zijn klassieker kunst liefde maatschappij magie mentale gezondheid mindful mysterie natuur oorlog opgroeien politie prentenboek prentenboek op rijm roman school seizoenen spannend sprookjes sterke vrouw thriller verhalenbundel vriendschap weetjesboek wereld zoekboek
Schrijf je in voor onze stoere nieuwsbrief die elke eerste week van een maand wordt verzonden en blijf op de hoogte van het lekkerste leesvoer!